JENDE GEHIEGI DAGO

Nere ordularian goizeko ordubata da. Ez dakit goiz den edo ez. Horrela esanda ez da oso berandu, baino...
nahiko berandu da, zeren hemen jateko ez dago ezer. Ez dago ezta ogirik ere.
Beldurra da hemen dagoena. Orain jabetu naiz zerk egin duen azkeneko zarata. Ustegabean, orain dela gutxi beste talde bat etorri da Egoitzara, espero dut eta esperoko dute besteak ere, azkena izango dela.
Etorri berri hauek, auskalo ze pila den, zubia zauritu egin dute piskat, ez da larritzekoa, baino ez dio mesede handirik egin Bidasoa Ibaiari.
Egoitza eta Gipuzkoa lotzen duen zubia berritua dago, duela berrogei  urte edo horrela berritu zuten.
Iruditzen zait 1.972 urtea oso garrantzitsua izan zela Bidasoa bailaran eta esango dut zergatik.
Orduan Portugesak utzi zuten etortzeari mendiz mendi, gero Bidasoara sartzeko. Ez ziren bakarrak Ibai maitagarri hau utzi genuenak piskat....
Baino piskat bakarrik, ezineskoa da Lapurdi eta Gipuzkoa banatzea, milaka eta milaka urte bizi dira elkarrekin eta horrela beste milaka eta milaka egingo dituzte.
Konturatu gabe galdu egin  naiz nere gazte denboran.
Berriro eta azkar, jaitsi behar dut errealitatera. Ia ez dut indarrik panorama hau nolakoa den explikatzeko.
Denbora ez galtzeko esango dut azkar, Anbulantzi bat etorri dela, oso gutxitan ikusi da Egoitzan horrelako autoa. Nahi dut esan orain arte, gerora, ikusi egin behar.....
Ba dirudi gaur ez dela egun harrunta, ez dakit zergatik zerbaitek esaten dit egun berezia dela, agian ustegabe handi bat. Edo ez.
Nere begirada piskat altxa ezkero, nahiko ondo ikusten dut Bulegoa, Egoitzaren motorra. Hori esan dut Lekaimeak ia egun osoa bertan pasatzen dutelako, hor hartzen dira erabaki denak, garrantzitsuak eta ez hain garrantzitsuak.
Gaurkoa ez dakit nola klasifikatu. Korapilatu egin da dena eta horrela oso zaila da asmatzea.
Bulego barruan nabarmena da dagoen giroa. Bada ordubete Ainhoa lehioan dagoela, begiak anbulantziaren barruan sartuta. Pensatzen dago, zalantza pila ditu, momentutik momentura aldatzen du bere erabakia.
Ez daki zer egin. Ordua aurrera doa eta jendea gero eta gehiago azaltzen da, momentu honetan ia ezin da ibili
Egoitzan. Hori dena gutxi balitz, jendea zuzen zuzen Bulegora doa.
Ba dakite bere arazoa hor konponduko dela, hor bakarrik. Horregatik eroak bezela ari dira bulegoko atea bultzatzen.
Jende pila pila dago!!!! Ezin da sinistu ikusten ari garena egia denik, hain egia da Ainhoak lehioa ireki behar izan duela.
-- Egun on denoiri. Bi gauza esatera atera naiz lehiora. Bat eta garrantzitsuena, Ilargi Beltz Egoitzak gaur eguerdian jaten emango duela.
Bigarrena eta oso garrantzitsua ere, mesedez Egoitzaren arauak betetzeko, gauzak ondo egiten baldin baditugu ez da ezer txarrik gertatuko, aldiz ez baldin baditugu arauak errespetatzen edozer gauza gerta daiteke.
Ainhoari ez zaio ezer entzuten, hemen bilduden jende pila sekulako zarata ateraten ari da !BAZKARIA ORAIN!!!! BAZKARIA ORAIN!!!!!
Ainhoak berehala itxi du lehioa. Ze momentu txarra bizi izan duen Egoitzako arduradunak! Gustora eseri da bere aulkian.
Hala ere ez du lasaitzeko aukerarik,  Nereak ba dauka zer esan, bere begiradak sua botatzen du.
-- Zergatik ez duzu erabaki hiru ordu lehenago. Orduan eman behar zenion baietza bazkariari, orain ez da posible izango hainbeste jende sartzea gure Egoitzan.
-- Ez hasi orduz lehen dena hankaz gora jartzen. Esan dut eta berriro errepikatuko dut : gauzak ondo egiten baldin baditugu, ez dela egongo arazorik. Zu bezela hasten badira beste denak.....auskalo zer gertatu daitekeen. Hogei mila lagun bazkalduko dute gure Egoitzan.
-- Gezurti bat zara Ainhoa, gezurti handia. - Nereak piztu du gaurko sua - orain arte ez zenuen dirurik ezta ogi bat erosteko ere eta bat batean miloit bat Euro atera duzu patrikatik. Nola egiten dituzu mirari hoiek ?
-- Oso erreza da explikatzen. Jaungoikoari eskatu dizkiot hamar miloi Euro.
-- Zer daukazu .Jaungoikoarekin, harreman berezi bat agian.
-- Harreman garbia daukat Jaungoikoarekin, oso garbia. Hobe zenduke zuk ere Jaungoikoarekin beste harrreman bat edukiko ba zenduke. 
-- Egon zaitez isilik mesedez - Nereak bere onetik aterata dago - bai zu eta bai zure lagunak, luxusko prostitutak bezela bizi zarete eta.
-- Jesus Maria ta Joxe! Nola ausartzen zara guri horrelako zerrikeriak leporatzen. Guk Egia eta Maitasunaren bidea jarraitzen dugu.
-- Isildu zaitez, isildu zaitez, bestela....non zenuen gordeta diru hori orain arte!!
-- Hemen ez da ezer gordetzen. dagoenean mahai gainean jartzen dugu eta ez dagoenean, ba ez dago.
-- Gezurra da!!!!!!!Gezurretan zabiltza!!!!  

SOLUZIOA DAGO

Denborak presa dauka, agian dakielako hemen ez dagoela lekurik gehiago, bestela batzuk uretara sartu beharko dute.
Hori ez da inoiz gertatu eta ez zait iruditzen gaur gertatuko denik.
Hemen beste zerbait gertatu dena dago. IDOIAK, NEKANE, eta NEREA pankarta handi bat egin dute.
 ILARGI BELTZ EGOITZEAN JANARIA BADAGO.
Orain arte triste xamar zeudenak, orain animatu egin dira. Hori da gertatzen dena, pertsonak bizian bizirik jarraitzen dutenean.
Baina ez dira bakarrak. Ainhoak bukatutzak eman du atsedena eta berriro prest dago bilera hasteko.
Garbi ikusi du zazpi Lekaimeak bertan daudela eta noski, horrek esan nahi du......auskalo zer.
-- Beste modura hasi nahi nuen bilera - Ainhoa hasi da - baina egoera egosgorra da eta egosgorra da hemengo hiru Lekaime azpijokoa egiten ari direlako. Inoiri esan gabe, inorekin adostu gabe, pankarta lotsagabe bat egin dute. Egin dute gero denen aurrean gezur handi bat esateko.
-- Guk ez dugu gezurrik esan, - Nerea Elustondok hartu du hitza - gu egiaren bidetik egiten dugu egiten dugun guztia.
--Hori da beste gezur handi bat - Ainhoa erabat berotuta dago - Nerea denen aurrean demostratu Ilargi Beltz Egoitzean janaria dagoela!!
-- Oso errez demostratuko dut. Zuk dirua ematen ba didazu, lehenbailehen ekarriko dut janaria.
Arantxak eskua altxatu du. Ba dirudi ezin duela isilik egon.
-- Nerea hasi zaitez bilatzen ea non aurkitzen ditutzun hamar miloi Dolar.
-- Hori joko zikina da.- Nerea haserretu egin da - miloi bat Euro ere diru pila da. Gaur bertan  bi mila Dolarrekin jango luteke hemen dauden denak.
-- Baino hori ez da soluzioa - Ainhoak ba dirudi soluzio luze bat bila dabilela - guk hemen behar duguna da,
gutxienez  berrogehita hamar miloi Dolar dira. Ez da pentsatu behar janariarekin bakarrik, Egoitzan langileak daude, txoferrak, garbitzaileak, sukaldariak,erizainak, abar eta abar.
 Hori dena dago gure bizkarrean.....
Ainhoa atsedena hartzen duen bitartean, beste Lekaimeak pentsatzen ari dira, ez dute lan erreza.
Gaur ez dago batere lan errezik. Nafarrora doan bidea bete betea dago, azkenean Ertzainak sartu behar izan dute, bestela arrisku handian egongo ziren gizarajo hauek.
Ia ia nahiago dut ez begiratu, ze panorama dagoen gure aurrean....ama gazteak haur batekin eskuan eta bestea sabelean, amon zaharrak negarrez, gizon gazteak lanik gabe.....benetan txarra dela ikusten ari garena.
Lekaimeak lehotik ari dira begiratzen, batek baino gehiagok komonera joan beharko du botaka egitera.
Sinistezina da ikusten ari garena. Eta oraindik gaurko janaria dendan dago.
Ainhoak ikusten du geldik egonda ez dagoela ezer. Hemen zerbait egin behar da eta azkar.
-- Erabaki bat hartu behar dugu eta hauxe da. Hamar mila Euro gastatuko ditugu Egoitzean dauden txiroei
jaten ematen.
-- Zerbait esango dut horri buruz -. Maite ez da egongo ados proposamenarekin - txiroen artean daude  mozkorrak, alferrak, lapurrak, abar eta abar eta ni ez nago ados. Pertsona izaten saiatzen ez dena,ez du merezi laguntzarik.
Nekanek berehala eskua altxa du. Hau ere berotu da ederki.
-- Planteamentu hori nazkagarria da benetan. Pertsonak jaiotzen gara, jaiotzen garen lekuan. Inor ez dauka kulparik Afrika erdian sortu baldin bada. Edo Lasarten bizi dena eta lanik gabe geditu dena. Beste gauza bat da, adibidez bortxatzailea dena....
-- Ez, ez eta ez. Guk ezin dugu karga hori hartu - Edurne sartu da saltsan - guk ez du posible horrelako zama gure bizkar gainean ipini. Orain dela hogei urte posible zen, gaur ez eta bihar gutxiago.
-- Zergatik gutxiago?  Nerea ez dago konforme entzun duenarekin.
-- Ba oso erreza da explikatzea - Arantxak erantzungo dio -  Guk gero eta diru gutxiago dugu eta ez hori bakarrik, adibidez Udaletxeak askoz gutxiago emango digute datorren urtean, oso erreza da ulertzen...
-- Baino nik nahi dut jakin - Idoiak ez du mutututa egon nahi - momentu honetan zenbat miloi Dolar dauden
Ilargi Beltz Egoitzean ?
-- Hemen ez dago miloirik - Ainhoak hartu du bere lekua - hemen daude milaka batzuk bakarrik eta hoiek guretzat behar ditugu.
-- Nola guretzat behar ditugula? 
-- Bai Idoia, guretzat behar ditugu, zuretzat ere bai. Hemendik hiru mila urtera beharko dugu diru piskat,
bidaiatu beharko dugu beste planeta batera.
-- Beste platano batera izango da, ezta? Idoa harrituta dago erabat.
-- Idoia mozkorra zaude?
-- Mozkorra zaudena zu zara, ez dakizu zer esaten duzun.
-- Idoia!!!!! Hemendik urte batzutara, hemen, Lurrean ez da egongo janaririk eta guk alde egin beharko dugu.
-- Baino zer esaten ari zara!!!!! Ez zara kapaza gaurko arazoak konpontzeko eta hiru mila urte aipatzen dituzu....
-- Zuk non daukazu burua? Ez al zara gogoratzen, gu milaka eta milaka urte biziko garela.
Ainhoa bere onetik atera da. Idoiarekin ezin du, gehiegi da berarentzat. Aurpegia tapatu egin du, ez du nahi Idoiarekin jarraitu eztabaiada.
-- Bai gogoratzen naiz eta baita ere gogoratzen dut, guk ahal dugula jan gabe bizi. Ah eta baita ere, gogoan dut, gu egunen bateannnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn hil egingo garela.
-- Ni bai behintzat.- Egoitzaren Arduraduna nekatua dago benetan -  Ni zure ondoan bizitzen baldin ba naiz
bostehun urte, hil egingo naiz.
Bake piskat zegoenean, berriro sartu da bulegoan zarata itsusi bat, momentu honetan ez dakit nondik datorren. Ia ziur nago Ibaitik datorrela, hori esaten dut, ordu erdi pasa delako eta jende gehiago etorriko zen.
Kontuan hartu behar da, duela hamar hilabete edo horrela, kopurua asko handitu dela. Agian bi mila edo hiru mila pertsona gehiago.

     hurrengo kapitulua

         JENDE GEHIEGI DAGO